ΠΕΤΥΧΑΜΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ

205

«Ξημέρωσε μετά από καιρό μια καλή μέρα για την Ελλάδα. Πήραμε αυτό που θέλαμε και αυτό που δικαιούμαστε. Ανοίγει ο δρόμος για έξοδο από την κρίση. Μετά το δύσκολο συμβιβασμό του 2015 αισθανόμαστε δικαιωμένοι. Πράξαμε ορθά που δεν πήραμε ό,τι μας έδιναν και επιμείναμε στη διεκδίκηση συγκεκριμένων δεσμεύσεων και μάλιστα τώρα. Γιατί τώρα έχουμε το μομέντουμ της ανάπτυξης.»

Αυτά είναι λίγα λόγια από το διάγγελμα του φερόμενου ως πρωθυπουργού της Ελλάδος Αλέξη Τσίπρα…

            Ας δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά ποια νίκη ακριβώς πετύχαμε:

Κατ’ αρχήν η νίκη που μας λένε είναι ότι πήραμε την δόση. Μάλιστα και από πότε ακριβώς το να παίρνεις νέα δανεικά είναι επιτυχία; Μόνο ένας που έχει ζήσει όλη του τη ζωή παρασιτικά σαν τον κ. Τσίπρα και τους όμοιους του πρωθυπουργούς μπορεί να το ισχυριστεί αυτό. Και εγώ σαν ένας απλός πολίτης ρωτάω. Αν δεν παίρναμε την δόση τι ακριβώς θα γινόταν; Θα κηρύτταμε παύση πληρωμών. Δηλαδή δεν θα πληρώναμε τις δανειακές υποχρεώσεις. Ποιες είναι αυτές οι υποχρεώσεις; Είναι τα διακρατούμενα ομόλογα της ΕΚΤ τα οποία τα είχε αγοράσει το 2010 όταν είχαν φτάσει στην δευτερογενή αγορά σε αξία μικρότερη από ένα σουβλάκι και έρχεται τώρα και αξιώνει την πληρωμή τους στο 100% την αξία των ομολόγων. Δηλαδή αγόρασε ομόλογα αξίας 1 δις στην δευτερογενή και απαιτεί τώρα από μας να της πληρώσουμε 4 δις όση είναι η ονομαστική τους αξία. Και αυτοί λέγονται εταίροι μας. Δηλαδή οι εχθροί μας τι παραπάνω θα έκαναν; Ρητορική η ερώτηση. Τίποτα παραπάνω. Άλλη υποχρέωση είναι τα ομόλογα που είχαν εκδοθεί επί Σαμαρά το 2014 το  “success story” δηλαδή. Πόσα ήταν αυτά; 5 δις και έπρεπε να πληρώσουμε τον Απρίλιο του 2017 6,4 δις. Άλλες δύο μικρές υποχρεώσεις είναι μια μικρή δόση 300 εκατ. στο ΔΝΤ και μια μικρή δόση 10 εκατ. Στην Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Σύνολο οφειλής 10 δις 710 εκατ. Πόσα μας έδιναν 8,5 δις. Άρα δεν μας έφταναν ούτε για ζήτω. Και τι ακριβώς έκαναν; Έσπασαν τα 5 δις που δανείστηκε ο Σαμαράς στα πλαίσια του “Success Story” από μερικούς φίλους (γιατί τα ομόλογα αυτά δεν βγήκαν στην Δημοπρασία και να προσέλθουν όσοι ήθελαν, αλλά δόθηκαν κοινοπρακτικά από Τράπεζες σε γνωστούς πελάτες). Και τι έκαναν; Προφανώς κατόπιν ενεργειών της Rothschild Freres (γι’ αυτό άλλωστε προσλήφθηκε σαν σύμβουλος του Υπουργού Οικονομικών) κόπηκε στα δύο αυτή η υποχρέωση που έπρεπε να πληρωθεί τον Απρίλιο και η μεν πρώτη δόση των 2,1 δις μετατέθηκε για τον Ιούλιο του 2017 και τα υπόλοιπα 4,3 δις πήγαν δύο χρόνια πίσω δηλαδή Απρίλιο του 2019. Εδώ όμως παίχτηκε ένα πολύ βρόμικο παιχνίδι καθώς δεν μας λένε πόσο μας στοίχησε αυτό το Swapp (γιατί περί Swapp πρόκειται και μάλιστα χωρίς δημόσια ανακοίνωση, χωρίς έγκριση του Κοινοβουλίου γιατί όλα αυτά έρχονται στο Κοινοβούλιο προς κύρωση)  δηλαδή τι ανταλλάγματα πήραν αυτοί που το δέχτηκαν αυτό (τι πήρε η Rothschild Freres τι επιτόκια και τι πανωτόκια αντιστοιχούν, ειδικές αμοιβές πιστωτικού κινδύνου). Αυτό δυστυχώς θα το μάθουμε όταν έρθει η ώρα για να πληρωθούν. Τι ακριβώς θα είχε συμβεί όμως αν εμείς δεν τα πληρώναμε όλα αυτά; Από την μεν ΕΚΤ καθώς και το ΔΝΤ δεν θα μπορούσε να γίνει απολύτως τίποτα. Και δεν θα μπορούσαν να κάνουν τίποτα γιατί δεν προβλέπεται καταστατικά ούτε από την ΕΚΤ ούτε από το ΔΝΤ. Η ΕΚΤ είχε σβήσει ομόλογα 200 δις από μια Βελγική Τράπεζα η οποία είχε χρεοκοπήσει. Και προβλέπεται στο καταστατικό της ΕΚΤ να καταστρέφει τίτλους που δεν μπορούν να εισπραχθούν. Όμως είχαμε και ένα άλλο όπλο δυνατό εναντίον της ΕΚΤ. Αν εμείς δεν πληρώναμε αυτά τα ομόλογα της ΕΚΤ τότε πήγαινε στράφι όλο το οικοδόμημα της Ποσοτικής Χαλάρωσης. Γιατί αν κάποιος είναι κερδοσκόπος και παίζει με τα ομόλογα αυτά, τότε συμφέρει να πιέζει την Ελλάδα; Όχι βέβαια γιατί ούτως ή άλλως είναι αναξιόπιστη για τις αγορές. Συμφέρει να πιέζει την ΕΚΤ. Τι χαρτοφυλάκιο έχει αυτή τη στιγμή η ΕΚΤ; Έχει πάνω από 1,8 τρις σε τέτοια ομόλογα. Οπότε πεδίο δόξης λαμπρό για κάθε είδους κερδοσκόπο. Επίσης επίσημη διαδικασία να μας κηρύξουν σε πτώχευση δεν έχουν. Και αυτό αποδεικνύεται από το πρώτο 6μηνο του 2015 όταν δήθεν ο Τσίπρας έκανε διαπραγμάτευση και δεν είχε πληρώσει μια δόση στο ΔΝΤ τότε οι οίκοι αξιολόγησης δεν μας πείραξαν, γιατί το ΔΝΤ και Η ΕΚΤ είναι Θεσμικοί Οργανισμοί. Οι Οίκοι αξιολόγησης επεμβαίνουν όταν δεν πληρώσεις ιδιώτες. Όσο για το ΔΝΤ προβλέπεται στο καταστατικό του ότι επισήμως γίνονται διαπραγματεύσεις για 24 μήνες και αν δεν καταλήξουν πουθενά τότε και πάλι δεν μπορεί να πάρει μέτρα εναντίον του κράτους που δεν το πληρώνει, γιατί το ΔΝΤ δανείζει κάτω από συγκεκριμένους όρους για να τα πάρει πάλι πίσω. Δηλαδή επιβάλλει πολιτική στο δανειζόμενο κράτος. Άρα αφού από την πολιτική του έφτασε το δανειζόμενο κράτος να μην μπορεί να το πληρώσει τότε δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Όλα αυτά είναι καθαρά θέμα πολιτικών πιέσεων. Το μόνο που θα γίνει με το ΔΝΤ είναι να βγαίνουν οι ρεπουμπλικάνοι γερουσιαστές και να ουρλιάζουν εναντίον της Λαγκάρντ για τα λεφτά των Αμερικανών φορολογουμένων που χάθηκαν, μιας και τόσο από την έκθεση του ανεξάρτητου ελεγκτή του ΔΝΤ όσο και από την έκθεση της υποεπιτροπής του Κογκρέσου έριξαν λεφτά σε ένα κράτος που δεν είχε βιώσιμο χρέος και επομένως το πρόγραμμα αυτό δεν θα έβγαινε πουθενά. Να λοιπόν γιατί επιχειρήθηκε η δολοφονική επίθεση στον Γερουσιαστή από κάποιον τύπο τον οποίον τον σκοτώσανε κιόλας σαν τον Όσβαλντ στη δολοφονία Κένεντυ. Πάμε τώρα στα ομόλογα του “Success Story” του Σαμαρά. Αν δεν πληρώνονταν αυτά τι θα γινόταν; Τίποτα. Απλά θα χάνανε τα λεφτά τους οι μόνιμοι λεηλατητές της Ελληνικής Οικονομίας. Δηλαδή δεν θα προσέφευγαν στην Δικαιοσύνη; Το πιο πιθανών είναι ΟΧΙ. Γιατί αν πήγαιναν στην δικαιοσύνη τότε θα άνοιγε ο Ασκός του Αιόλου για την Κυβέρνηση και τους Ολιγάρχες. Κι αυτό γιατί θα ανακαλύπτονταν πως η διάθεση αυτών των ομολόγων δεν έγινε με διεθνή και δημόσιο διαγωνισμό αλλά με Κοινοπρακτική τακτική. Δηλαδή οι τράπεζες που ανέλαβαν την διάθεση βρήκαν μερικούς καλούς πελάτες τους που τυχαίνει να είναι και φίλοι των κυβερνήσεων και έκλεισαν την δουλειά. Και αυτό έγινε για να μην εκτοξευτεί το επιτόκιο. Γιατί αν γινόταν με Διεθνή και Δημόσιο Διαγωνισμό τότε το επιτόκιο θα έφτανε πάνω από 7 ή 8% μιας και η Ελλάδα θεωρούνταν αναξιόπιστη στις αγορές. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο  πληρώθηκαν αυτά τα ομόλογα, γιατί μετά θα αναλάμβανε η Δικαιοσύνη και κανένας δεν ξέρει που θα κατέληγε αυτή η υπόθεση. Τώρα θα μου πείτε μα κανένα όφελος δεν είχε για την κυβέρνηση αυτό το EUROGROUP; Όντως υπήρχε ένα όφελος. Η παραμονή στις καρέκλες τους μέχρι το 2019. Γιατί σύμφωνα με την ανακοίνωση του EUROGROUP η συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους θα ξεκινήσει μετά το τέλος του προγράμματος του 2018. Γι’ αυτό πανηγυρίζουν οι κυβερνώντες. 

            Άρα καταλήγοντας όχι μόνο δεν πέτυχε καμία νίκη η Κυβέρνηση αλλά το αντίθετο μας έβαλε πιο βαθιά στην κρίση από την Οποία και δεν πρόκειται να βγει ποτέ. Και δεν πρόκειται να βγει γιατί δεν συμφέρει τις μεγάλες οικονομίες να βγει. Γι’ αυτό άλλωστε μας ετοιμάζουν νέο μνημόνιο τέτοια εποχή το 2018, που θα είναι για την ελάφρυνση του χρέους και θα έχει νέα προαπαιτούμενα, Και αυτό αποδεικνύεται από την ομιλία της κ. Λαγκάρντ που ανέφερε ότι το ΔΝΤ θα συμμετέχει με 2 δις. Και επειδή το ΔΝΤ δανείζει μόνο με αίτηση για πρόγραμμα, άρα τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια. Αν πάλι βγει από την κρίση η Ελλάδα πως ακριβώς θα φαίνεται πλεονασματική η Γερμανική Οικονομία από τον συνεχή δανεισμό των Τραπεζών μέσω του Target2 που στα τελευταία 7 χρόνια φτάνει τα 70 – 100 δις το χρόνο. Γι’ αυτό επιμένουμε ότι ο μονόδρομος δεν είναι η παραμονή στην ΕΕ και στο Ευρώ αλλά η απαλλαγή μας από τον βραχνά αυτόν. Για να μπορέσουμε να επιβάλλουμε εθνικές πολιτικές προστασίας στην παραγωγή μας, να δώσουμε κίνητρα οικονομικά για ίδρυση ή και συνέχιση των υφιστάμενων μικρομεσαίων επιχειρήσεων γιατί αυτές οι επιχειρήσεις πρέπει να βοηθηθούν και όχι οι μεγάλες. Ακόμα και στην Ιαπωνία απαγορεύουν την εισαγωγή ρυζιού στην οικονομία τους μέχρι να καταναλωθεί όλη η δική τους παραγωγή. Προφανώς και οι Ιάπωνες είναι οπισθοδρομικοί σύμφωνα με τους Ευρωλάγνους.    

ΚΑΛΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ.    

ΒΑΣΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ΜΕΛΟΣ ΕΣΣ Ε.ΠΑ.Μ.